Een 20-jarig jubileum. Dat is niet niks. Daarom staan wij dit jaar iedere maand even stil bij deze mooie prestatie. Al eerder is er een gesprek geweest met Marcel Kunneman, oprichter, directeur en eigenaar van Kunneman & Vandenbroek. Volgende maand blikken we met hem vooruit op de toekomst. In dit bijzondere jaar zal dat ook vast een bijzonder gesprek worden.

Maar eerst blikken we nogmaals terug, met twee oudgedienden. Kristel van Prattenburg en Camiel Arts zijn al jaar en dag een trouw gezicht bij Kunneman & Vandenbroek. Zij is dit jaar 16 jaar werkzaam en hij 13 jaar. Kristel is gestart als commercieel binnendienstmedewerker, heeft toen de stap gemaakt naar recruiter en is sinds een dik jaar manager operations. Camiel is in dienst gekomen als Recruitment Consultant en heeft enige tijd geleden de stap gemaakt naar de functie van Managing Consultant. Dit zijn daarom de twee perfecte personen om eens even aan de tand te voelen over de leuke, gekke en mindere momenten binnen hun dienstjaren bij Kunneman & Vandenbroek.

 

We starten door even terug te gaan naar het begin…

Kristel start: “Het is eigenlijk begonnen door mijn moeder. Zij kende Marcel Kunneman al vanwege de relatie met het accountantskantoor waar zij werkt. Na mijn opleiding wilde ik eigenlijk liever blijven bij de McDonalds om daar een management traineeship te gaan doen.  Marcel zocht iemand en toen ben ik op gesprek geweest op het kantoor in Nieuwegein. Zij waren nog aan het verhuizen binnen dat pand dus het was een beetje een gekke setting. 1 maart 2004 ben ik toen gestart als commercieel binnendienstmedewerker. Dit was een ondersteunende functie, zoveel met kandidaten werkte ik toen nog niet. Dit kwam later. We ontvingen toen nog veel sollicitaties per brief en per fax. Het was dus heel anders! Haha!”

Camiel gaat verder: ”Ik had al wat banen gehad voor ik bij Kunneman kwam, ik was rond de 30 toen ik er startte. Ik wist niet precies welke kant ik op wilde, toen ik een benadering kreeg via Monsterboard. Ik heb toen een kennismakingsgesprek gehad met Marcel, dit was meteen heel gezellig. Aangezien er direct zo’n connectie was, en het gesprek na werktijd plaatsvond, dronken we samen daarna direct een biertje. Vanaf dat moment was het eigenlijk meteen raak!”

“Het 2de gesprek had ik met Marcel en Kristel. Ik merkte dat het toen voor Kristel ook wel nieuw en anders was 😊 Marcel vroeg mij hoe mijn mensenkennis was. Ik werd redelijk voor het blok gezet want ik moest prompt Kristel gaan interviewen en hem later vertellen wat voor een persoon Kristel was. Over uit je comfort zone treden gesproken!”

“Wat ik me van kantoor vooral herinner, is dat ze mooie lederen fauteuils hadden. Het leek direct alsof je directeur was met zo’n stoel achter je bureau. Het was toen zeker nog een ‘jonge honden-club’. Grappig feitje: voor het werk had ik een nieuw pak gekocht. Ik was alleen vergeten om de labels van mijn mouw af te halen……. 😉”

 

Ik ben benieuwd of en hoe beide personen gevormd zijn als mens door deze branche.

Camiel: “Ik heb in deze branche pas écht leren werken, echt vakvolwassen geworden. Samen met Marcel en Kristel waren wij zo’n team en hebben we onze normen en waarden gevormd voor het bedrijf. Ik heb me altijd erg ‘gezien’ gevoeld binnen dit bedrijf.”

Kristel: ”Ja, voor mij min of meer hetzelfde. Ik was 19 toen ik startte. Ik ben natuurlijk medewerker, maar ik voel me al jaren zelfstandig ondernemer. Wij mogen overal over mee denken, dus het voelt ook als ‘mijn bedrijf’. Ik heb door deze baan en door Kunneman & Vandenbroek ontdekt waar ik echt goed in ben, hier ben ik niet achter gekomen door mijn opleiding. Het is een groot onderdeel van mijn leven en ik werk er nog met ontzettend veel plezier.”

 

(artikel gaat verder onder de foto)

 

In al deze jaren hebben jullie veel gezien en gedaan. Grappige en gezellige dingen, alsook minder leuke dingen. Kunnen jullie beide een mooie of grappige en mindere herinnering met ons delen?

Camiel: “Een grappige herinnering? Dat zijn er teveel. Wat hebben wij altijd veel plezier gehad.”

Kristel: “Ik moet ineens denken aan de situatie dat een collega op de fiets vertrok. Wij namen toen de rest van de club in de maling! Het ging over geld, collega’s hadden de grap gemaakt dat iedereen er geld bij kreeg en één iemand niet. Toen zei ik direct tegen die collega: “Het is een grap! Maar, we pakken ze direct terug. Pak je fiets en fiets over het fietspad weg!” Alle collega’s zaten aan hun bureau naast de ramen dus zagen die collega vertrekken. Toen ben ik naar de achtergebleven collega’s gelopen en heb gezegd: “Jongens, wat is er gebeurd? Hij vertrekt!” Toen was iedereen direct in paniek natuurlijk, dat was ook weer niet de bedoeling. Terwijl de collega op de fiets gewoon via de achterkant terugkwam. Dat was natuurlijk enorm lachen want we hadden ze mooi teruggepakt! Ha!”

Camiel: “Ja, dat was een goede ja!”

Kristel: “Welke mindere herinnering ik heb, is aan de periode van de economische crisis in 2008/2009. Toen was er één maand waarin Marcel duidelijk zeer geroerd voor ons groep collega’s stond en waarin hij moest vragen of het okay was dat het loon een week later zou komen. Dit was heftig”.

Camiel: “Ja klopt, dat was heftig. En tegelijkertijd vond ik het ook een periode van kracht en overleven. Waar hebben we wel niet op bespaard? Zelfs op het toiletpapier volgens mij ha!”

“Ook kan ik nog veel etentjes herinneren waar er toch een borreltje teveel gedronken was. Dat heeft ook tot veel hilariteit geleid!”

Kristel: “Ook leuk toen we met alle collega’s twee keer op skivakantie zijn geweest. Er waren targets gesteld en daar hebben we allemaal hard voor gewerkt, en dus gehaald. Dit was enorm gaaf! Toen werden kandidaten, ik spreek over 2006/007, direct aan tafel aangenomen. Dat waren gouden tijden”.

 

Van 20 jaar Kunneman hebben jullie veel meegemaakt. Hoe kijken jullie nu aan tegen de toekomst? Blijft de branche min of meer hetzelfde of is het in die periode volledig op zijn kop gegaan?

Kristel: “Ik geloof er niet in dat recruitment zal verdwijnen. Ja, digitalisering is een feit, maar het mensenwerk, het detailwerk, blijkt vaak het succes van onze match. Wij blijven doen waar we goed in zijn, we bewegen overal in mee, en de toegevoegde waarde blijft daarom altijd bestaan.”

Zij vervolgt: “Kijk naar nu, ineens was corona daar, en daar hebben we ook flinke aanpassingen in moeten doen. Plots was alles online, maar ons werk is gewoon doorgegaan. Als partner in werving & selectie merken we dat we steeds meer in een adviserende rol worden ingeschakeld. Het was even een ‘ding’ voor bedrijven als je een eigen recruiter in dienst nam, maar de teruggang hierin is op vele plekken al merkbaar. Een netwerk is en blijft zo ontzettend belangrijk, dus stabiliteit hierin is net zo belangrijk.”

Camiel: “Ja, de essentie van ons werk blijft hetzelfde. De manier waarop zal vast volledig veranderen. Hoe we op ons werk komen, of we op ons werk komen, hoe we ons werk doen, maar… het maken van de definitieve match qua persoon, hard en soft skills, komt het beste tot stand voor een persoon van vlees en bloed. Daar geloof ik enorm in.”

 

Laatste vraag alweer: is er iets dat jullie tegen Marcel zouden willen zeggen? Over de afgelopen 20 jaar of over de samenwerking?

Camiel: “Door blijven gaan!”

Kristel: “Wat ik wel van toepassing acht is ‘we zijn niet kapot te krijgen’. Ja, we hebben in al deze jaren van alles meegemaakt, goed en slecht. Maar we zijn er altijd volledig voor gegaan en sterk uitgekomen. We passen ons aan, bekijken ons proces, zijn flexibel en gaan lekker door. Dit geeft mij het volledige vertrouwen dat als we deze werkwijze blijven volgen, de volgende 20 jaar we gewoon lekker doorgaan!”

Camiel: “Wat ik nog zou willen zeggen, is dat Marcel de ondernemer moet blijven die hij is. Ga wel meer uit de operatie! Blijf betrokken, maar ga meer uit de operatie! Dat bewijst zich lastig voor een ondernemer in hart en nieren haha.”

Met deze mooie woorden sluiten we dit interview af. Op naar de volgende 20 jaar!

 

Bedankt Camiel en Kristel.

TvE