In gesprek met hoorzorg vakgenoten
In de hoorzorg kunnen kleine keuzes grote invloed hebben en juist daarom vinden we het belangrijk om elkaar en onze vakgenoten soms ook kritische vragen durven te stellen. Met actuele veranderingen en verschuivingen in de markt vragen sommige onderwerpen om net wat extra aandacht, omdat ze de kern van ons vak raken. Zo kwam een topic naar voren dat uitnodigt tot reflectie, uitwisseling en professioneel gesprek.
Adviseren of sturen? Ervaar jij het verschil?
Wanneer wordt adviseren sturen?
In de hoorzorg draait alles om vertrouwen. De klant die tegenover je zit, gaat ervan uit dat jouw advies tot stand komt op basis van kennis, ervaring en wat voor hém of haar het beste werkt.
Maar hoe dat advies precies tot stand komt, is niet altijd zichtbaar. In de praktijk spelen meerdere factoren een rol. Denk aan assortimenten, interne richtlijnen, commerciële doelstellingen en beschikbare tijd. Zaken die voor de buitenwereld vaak onzichtbaar zijn, maar wél invloed kunnen hebben op het werk van jou als audicien.
De vraag is alleen: wanneer zijn dit kaders… en wanneer worden het sturende factoren?
Welke factoren hebben invloed op adviseren? En wanneer gaat dat over in sturen?
Soms zit het in kleine dingen. In de merken waar je dagelijks mee werkt en daardoor het meest vertrouwd mee raakt. In keuzes die al eerder in het proces zijn gemaakt, waardoor bepaalde opties vanzelfsprekend worden en andere minder snel ter sprake komen.
Niet per se bewust, maar wel merkbaar. Ook de manier waarop werk is ingericht speelt mee. De tijd die je hebt per klant, de verwachtingen die er liggen en de richting die expliciet of impliciet wordt meegegeven. Ze vormen samen een context waarbinnen jij als audicien je werk doet.
Een context die helpt, structuur biedt en duidelijkheid geeft. Maar die tegelijkertijd ook iets kan doen met de ruimte die je ervaart om jouw expertise volledig in te zetten.
En dan is er nog het vakmanschap zelf. De kennis en ervaring die je in de loop der jaren hebt opgebouwd. Hoe vrij voelt het om die volledig te benutten? Om af te wijken als dat nodig is? Of om juist langer stil te staan bij een keuze die niet direct voor de hand ligt?
Het zijn geen zwart-witverschillen. Eerder een glijdende schaal, waarin adviseren en sturen soms dichter bij elkaar liggen dan op het eerste gezicht lijkt.
Misschien verandert er niets. Misschien bevestigt het alleen hoe het nu gaat. Of misschien zet het iets in beweging. Niet omdat het moet. Maar omdat het interessant is om er als professional af en toe bij stil te staan. Zeker in een vak dat continu in ontwikkeling is.
Welke onzichtbare factoren herken jij in jouw werkzaamheden?
En wat zou jij veranderen als de ruimte er was?